Τρία χρόνια.

Τρία χρόνια από εκείνη τη νύχτα που ο χρόνος πάγωσε και η Ελλάδα κοίταξε κατάματα την απώλεια.

Στα Τέμπη συγκρούστηκαν δύο τρένα. Μα συγκρούστηκαν επίσης η αθωότητα με την εγκληματική αμέλεια. Τα όνειρα με τα λάθη. Η προσδοκία μιας νέας γενιάς με τις αδυναμίες ενός συστήματος.

Σήμερα είμαστε εδώ για να μην επιτρέψουμε στη μνήμη να ξεθωριάσει. Για να υπενθυμίσουμε πως η ασφάλεια, η διαφάνεια και η λογοδοσία δεν αποτελούν αφηρημένες έννοιες, αλλά προϋποθέσεις για μια πολιτεία που σέβεται τη ζωή.

Κάθε όνομα που χάθηκε εκείνο το βράδυ είναι μια ιστορία που δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί. Ένα παιδί που δεν γύρισε σπίτι. Ένας νέος άνθρωπος που δεν έζησε όσα είχε μπροστά του. Μια οικογένεια που έμεινε να μετρά σιωπές.

Η μνήμη συνυπάρχει με την ευθύνη. Ευθύνη να απαιτούμε αλήθεια. Ευθύνη να διεκδικούμε δικαιοσύνη. Ευθύνη να χτίζουμε θεσμούς που δεν θα επιτρέπουν να επαναληφθεί ποτέ ξανά μια τέτοια τραγωδία.

Ως Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν έχουμε την πολυτέλεια της ουδετερότητας απέναντι στον πόνο. Οφείλουμε να καλλιεργούμε κουλτούρα πρόληψης, ασφάλειας και σεβασμού στη ζωή. Οφείλουμε να στεκόμαστε στο πλευρό των οικογενειών, όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα.

Το πένθος δεν έχει ημερομηνία λήξης.

Ας γίνει η σημερινή μας παρουσία μια υπόσχεση:

Ότι δεν θα συνηθίσουμε την απώλεια.

Ότι δεν θα αποδεχθούμε την αδιαφορία.

Ότι θα κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη ως πυξίδα ευθύνης.

Κι ότι θα στεκόμαστε ενωμένοι απέναντι σε κάθε μορφή αμέλειας και ανευθυνότητας που θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Αιωνία τους η μνήμη.

Ο Δήμαρχος Αμυνταίου

Ιωάννης Λιάσης