Η 19^η Μαΐου στέκει κάθε χρόνο μπροστά μας με βαρύτητα και σιωπή.

Είναι ημέρα μνήμης για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Ημέρα τιμής για τους 353.000 ανθρώπους που χάθηκαν στους διωγμούς, στις πορείες θανάτου, στην πείνα, στις κακουχίες και στη βία του ξεριζωμού.

Ο Πόντος υπήρξε πατρίδα βαθιά ριζωμένη στην ιστορία του Ελληνισμού. Γη πίστης, παιδείας, πολιτισμού και δημιουργίας. Εκεί άνθισαν κοινότητες, σχολεία, εκκλησίες, παραδόσεις και ένας τρόπος ζωής που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον χρόνο.

Κι ύστερα ήρθε ο αφανισμός.

Ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίστηκαν, χωριά άδειασαν, εκκλησίες σώπασαν, άνθρωποι πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς κρατώντας ό,τι μπορούσε να σωθεί. Μια εικόνα. Ένα κειμήλιο. Μια λέξη στη μητρική τους γλώσσα. Ένα τραγούδι. Τη μνήμη της γλυκιάς πατρίδας.

Κι όμως, ο Ποντιακός Ελληνισμός άντεξε.

Στις νέες πατρίδες οι πρόσφυγες ξαναέχτισαν ζωή. Με κόπο, αξιοπρέπεια και πίστη. Έφεραν μαζί τους τη λύρα, τη γλώσσα, τα ήθη, τις αξίες και την ακατάβλητη δύναμη ενός λαού που αρνήθηκε να σβήσει.

Στον Δήμο Αμυνταίου η ποντιακή παρουσία αποτελεί ζωντανό κομμάτι της συλλογικής μας ταυτότητας. Οι απόγονοι των προσφύγων κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της καταγωγής. Τη μετέφεραν στα παιδιά και στα εγγόνια τους. Την έκαναν τραγούδι, χορό, μνήμη και ζωντανή παράδοση.

Σήμερα στεκόμαστε με σεβασμό μπροστά στα θύματα της Γενοκτονίας. Τιμούμε όσους χάθηκαν, όμως τιμούμε και όσους επέζησαν, κουβαλώντας μέσα τους τον πόνο της απώλειας και τη δύναμη της συνέχειας.

Η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων παραμένει ιστορικό και ηθικό χρέος. Αποτελεί πράξη δικαιοσύνης απέναντι στους νεκρούς αλλά και ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές.

Η μνήμη δεν πρέπει να ξεθωριάζει.

Η αλήθεια δεν πρέπει να σωπαίνει.

Ο Πόντος ζει, και θα συνεχίσει να ζει για πάντα, στις καρδιές μας.

Ιωάννης Λιάσης

Δήμαρχος Αμυνταίου